• ads

Revenge ή ‘η εκδίκηση της κακής τηλεόρασης’

In Απόψεις
Apr 4th, 2015
0 Comments

Revenge-Season-2 (1)

Ένας κόσμος όπου το κακό διακρίνεται απόλυτα από το καλό και τιμωρείται ανελέητα από το δίκαιο. Αυτός είναι ο σουρεαλιστικός κόσμος του “Revenge”… Μια σειρά που ηθικολογεί υπερβολικά και δη από τη θέση του ισχυρού. Πλούτος, εξουσία, διασυνδέσεις, δύναμη υλική και φυσική, χρήματα κι άλλα χρήματα στην υπηρεσία της εκδίκησης…

Η μικρή Αμάντα μεγάλωσε κι επιστρέφει για να εκδικηθεί την άδικη φυλάκιση και τον θάνατο του πατέρα της από το αδίστακτο αφεντικό του και τη γυναίκα του, με την οποία διατηρούσε παράνομο δεσμό. Ο Κόνραντ και η Βικτόρια παγίδεψαν τον Ντέιβιντ Κλαρκ για ένα έγκλημα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος που διέπραξαν οι ίδιοι, με αποτέλεσμα τον αποχωρισμό από τη μοναχοκόρη του Αμάντα και ένα ατιμωτικό τέλος. Αναμορφωτήριο, ψυχολογική κακοποίηση και πλύση εγκεφάλου μεσολάβησαν μέχρι την προβληματική ενηλικίωση, οπότε η Αμάντα μαθαίνει την αλήθεια για την αδικία σε βάρος του πατέρα της και ορκίζεται εκδίκηση. Με οδηγίες που της κληροδότησε ο ίδιος, μαζί με πολλά, πολλά, ατέλειωτα λεφτά, μεταμορφώνεται σε υπερκουκλάρα, υπερ-μορφωμένη, υπερ-ικανή κατάσκοπο και υπερ-δολοφόνο με άπειρα μέσα στη διάθεση της και καλή ψυχή. Εισχωρεί ύπουλα στον κόσμο των Γκρέισον και αποδομεί μεθοδικά έναν προς έναν όλους τους συνεργούς στη συγκάλυψη, με τελικό στόχο την καταστροφή της Βικτόρια. Η πρώην ερωμένη του πατέρα της που τον πρόδωσε αποτελεί τον νούμερο ένα εχθρό, μόνο που αποδεικνύεται εξίσου ικανή και πανούργα με την πρωταγωνίστρια. Γι’ αυτό και η τελευταία δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί σε αυτή τη μάχη μέχρις εσχάτων τη μεγαλύτερη αγάπη της Βικτόρια, τον ελαφρώς… ελαφρύ γιό της Ντάνιελ.

Θα μπορούσε να είναι μια κλασσική έριδα νύφης – πεθεράς σε ελληνικό έδαφος, αν δεν μας θύμιζε τόσο, μα τόσο πολύ το ακόμα πιο κλασσικό παραμύθι της Σταχτοπούτας. Κακιά μητριά χωρίζει τον καλό πατέρα από το κοριτσάκι του, εκείνος χάνεται και η μικρή περνάει τα πάνδεινα, μέχρι την εμφάνιση της καλής της νεράιδας. Το ρόλο αυτό παίζουν εν προκειμένω, αφενός ο Νόλαν, geek, αντικοινωνικός νεαρός πολύ-δισεκατομμυριούχος και ολίγον γκέι που ξεπληρώνει το χρέος φιλίας προς τον στοργικό πατερούλη, αφετέρου ο μυστηριώδης Ιάπωνας που εκπαίδευσε στις πολεμικές τέχνες την Αμάντα και παρεμβαίνει πυροσβεστικά όποτε τα σχέδια της παρεκτρέπονται. Μήλον της έριδος των δύο γυναικών το όμορφο παλικάρι που μαγεύεται από τις χάρες της γλυκιάς ηρωίδας. Κάπου εδώ σταματούν οι ομοιότητες με την ιστορία της Σταχτοπούτας, αν και κάτι μας λέει ότι θα υπάρξει ταύτιση σε ένα αισιόδοξο και ηθικοπλαστικό τέλος.

Emily

Εν προκειμένω, έχουμε να κάνουμε με μια ακριβή και δημοφιλή στις ΗΠΑ, την Αυστραλία, τον Καναδά και το Ην. Βασίλειο παραγωγή του ABC, με 4 σεζόν από το 2011, οπότε το σενάριο διανθίζεται με περαιτέρω χαρακτήρες. Ο Τζακ, παιδικός φίλος της Αμάντα και αθεράπευτα ακόμα (!) ερωτευμένος μαζί της, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ένα πιασάρικο ερωτικό δίλημμα ανάμεσα στην πρώτη, αγνή αγάπη με το φτωχό πλην τίμιο παλικάρι και το καθήκον για εκδίκηση με την αποπλάνηση του γιου του αντίπαλου δέους. Η Έμιλυ, τρόφιμος στο αναμορφωτήριο μαζί με την Αμάντα, της προσφέρει τη διπλή ταυτότητα που χρειάζεται για να εφαρμόσει εν κρυπτώ τα σχέδιά της. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι δευτερεύοντες: Ο τολμηρός Ντέκλαν, αδερφός του Τζακ σχετίζεται με την λολίτα αδερφή του Ντάνιελ, Σάρλοτ, εξ’ ου και προκύπτει το πολυφορεμένο στόρι η αγάπη τα νικάει όλα, ασχέτως κοινωνικής θέσης. Αντίθετα, η Άσλεϊ, προσωπική βοηθός της Βικτόρια και “φίλη” της Αμάντα, επιθυμεί διακαώς την κοινωνική ανέλιξη και είναι διατεθειμένη να κάνει πολλά για να το επιτύχει. Πέραν αυτών, παρελαύνουν πολλά πρόσωπα σε κάθε επεισόδιο, κυρίως εν είδη συμμάχων και εχθρών προς εξολόθρευση, στην πορεία θριάμβου του καλού.

Γιατί λοιπόν; Γιατί παρόλα τα κλισέ, την προβλέψιμη σκηνοθεσία, τη δαιδαλώδη πλοκή, τις επαναλήψεις, τα τετριμμένα μοτίβα, τον διδακτισμό, την αδιανόητη υπέρβαση των εμποδίων καθώς τα χρήματα δεν είναι ποτέ πρόβλημα σε αυτή τη σειρά, γιατί παρ’ όλα αυτά, την βλέπουμε; Με αυτό το ερώτημα μας εκδικείται η σειρά Revenge και μέσω αυτής, η κακή τηλεόραση. Γιατί κατά βάθος, η κακή τηλεόραση και ο εύκολος κινηματογράφος μας έχουν εθίσει σε αυτό το είδος storytelling. Στη γραμμική απλοϊκή αφήγηση, σε μη ρεαλιστικές καταστάσεις και λύσεις, σε υπερ-ήρωες που υπερνικούν κάθε εμπόδιο στο όνομα του σκοπού τους, σε διπολικές αναπαραστάσεις της πραγματικότητας και επιφανειακή ψυχογραφία των ηρώων, στην αναζήτηση αιτιότητας και κάθαρσης, στην ταύτιση με την καλή πλευρά των πραγμάτων, στη μνησίκακη ηδονοβλεψία των rich and famous, μιας ζωής που δυστυχώς δεν μας αφορά και σε ό, τι μας αφορά δεν υπάρχει καν. Δεν είναι άλλωστε, τυχαίο ότι το 2012 η σειρά προτάθηκε, μεταξύ άλλων, για το βραβείο “Favorite Guilty Pleasure” στα TV.com Awards. Γιατί τελικά, το παραμύθι μας αρέσει και το βλέπουμε μέχρι να επιβεβαιωθούμε ότι θα έχει και πάλι καλό τέλος…

Άννα Καλανδαρίδου | TheSeries.gr Team®

It's only fair to share...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Tumblr0Buffer this page