• ads

The Affair: Πολλά περισσότερα από μια παράνομη σχέση…

In Απόψεις
Apr 8th, 2015
0 Comments

The Affair

H εξωσυζυγική σχέση του Noah Solloway και της Alison Bailey. Αυτός, δάσκαλος και συγγραφέας στη Νέα Υόρκη, γράφει το δεύτερο του μυθιστόρημα και ζει τη ζωή που (τον) επέλεξε με την college sweetheart του, οικονομικά άνετη Helen και τα 4 παιδιά τους. Εκείνη, συντετριμμένη από τον πνιγμό του μικρού της γιού, ζει μια υπάκουη, μηχανική ζωή σαν σερβιτόρα στο Montauk, στα τουριστικά Χάμπτονς, όπου βρίσκεται και το οικογενειακό ράντσο του πατριαρχικού συζύγου της Cole.

Τέσσερις ήρωες στο σταυροδρόμι μιας συμβατικής ιστορίας ενός παράνομου δεσμού λόγω κρίσης της μέσης ηλικίας και μια σειρά για τις επιπλοκές της ζωής και των σχέσεων. Ο ρόλος των παιδιών, των χρημάτων κι οι γονεϊκές παρεμβάσεις στον γάμο, η ανάγκη για κοινωνική καταξίωση ή απλά επιβίωση με κάθε μέσο, το άβατο και η επιβολή της οικογένειας, η ρουτίνα στη συμβολή με την επιθυμία, ο συμβιβασμός και η φυγή.

Αυτό θα μπορούσε να είναι απλώς το “The Affair”. Ωστόσο, μια εγκεφαλική, προκλητική, λυρική, διπλή αφήγηση με αναδρομές που περιπλέκεται από τη διερεύνηση κάποιας εγκληματικής ενέργειας διαμορφώνει ένα βραδυφλεγές, συναισθηματικό μυστήριο που εθίζει αμέσως το κοινό στη συνέχεια. Η αμφίπλευρη “his- her” εξιστόρηση αποτυπώνει την αλήθεια ακριβώς γι’ αυτό που είναι: μια σύγκρουση αντιλήψεων που εκκινούν από διαφορετικά συμφέροντα, σε αναζήτηση ενός κοινού τόπου, κάπου στη μέση.

Μια απλή, αλλά όχι επιφανειακή, ιστορία που αναδεικνύει σε διαρκές ανθρώπινο δράμα τις διαφορετικές απόψεις και την επιλεκτική μνήμη για τα ίδια γεγονότα. Οι άνθρωποι είναι αδύναμα πλάσματα. Σκέφτονται και δρουν με βάση τις προσδοκίες και τις προκαταλήψεις τους, θυμούνται και κρατάνε αυτό που θέλουν να ακούσουν, ψεύδονται ακόμα και στον εαυτό τους, προτιμούν τις εγωιστικές δικαιολογίες από την εμπιστοσύνη στους άλλους. Η αποσπασματική αφήγηση γίνεται έτσι, το κύριο θέμα και αφήνει τον θεατή να αποφασίσει ποιος λέει την αλήθεια- αν υπάρχει κάτι τέτοιο, πλέκοντας όλο το μυστήριο.

the affair 4

Μια ευφυής και υποδόρια υπενθύμιση του πως είμαστε όλοι αναξιόπιστοι αφηγητές της ζωής μας. Το σενάριο, η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες κάνουν και τις 2 ιστορίες να μοιάζουν αληθινές και διαφορετικές ταυτόχρονα. Το “The Affair” δεν διακρίνει διπολικά τους ήρωες σε καλούς και κακούς, προσφέρει μια πιο σύνθετη ψυχογραφία καλών και κακών στιγμών, σκέψεων και ενεργειών που διαθέτει ο καθένας στο ρεπερτόριο του.

Η επιτυχία της σειράς μπορεί βέβαια, να μετατραπεί στο μεγαλύτερο εμπόδιό της, καθώς το κοινό αναζητώντας ενστικτωδώς να εξαλείψει την ασυμφωνία ανάμεσα στους δύο αποστασιοποιημένους πρωταγωνιστές, ίσως δεν οδηγείται τελικά στην πολυπόθητη ταύτιση με καμία πλευρά. Άλλωστε, η ψυχολογική προσέγγιση των σχέσεων μπορεί να κουράσει όσους αποζητούν γρήγορη, νευρώδη εξέλιξη και σκηνοθεσία. Από την άλλη πλευρά, η σειρά, υιοθετώντας εξαρχής έναν ήσυχο τόνο, κατάφερε να ισορροπήσει μια πλοκή που καθοδηγείται από τους χαρακτήρες και βασίζεται πολύ στις δυνατές ερμηνείες. Μπορεί μόνο η Ruth Wilson να κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού δραματικής σειράς στις Χρυσές Σφαίρες του 2015, όμως σίγουρα το βραβείο “Best Television Series- Drama” στην ίδια απονομή για το “The Affair” οφείλεται εξίσου στους Dominic West, Maura Tierney και Joshua Jackson. Ένα εξαιρετικό cast που, μαζί με τους John Doman, Kathleen Chalfant και  Mare Winningham, μας προκαλεί ταυτόχρονα συμπόνια, φόβο, υποψίες, απέχθεια, κατανόηση, αντιδράσεις κι ερωτηματικά.

Γιατί τελικά δεν έχει τόσο σημασία το τι έγινε, αλλά πως νιώθουμε γι’ αυτό…

Άννα Καλανδαρίδου | TheSeries.gr Team®

It's only fair to share...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Tumblr0Buffer this page